Szaleństwo i leczenie szaleństwa to tylko dwie strony tego samego medalu, dwie – skrajnie różne – metody radzenia sobie z nieznanym. Wariat próbuje znaleźć uzasadnienie dla swojego obłędu w przeżytych traumach, a psychoanalityk w traumach przeżytych przez innych ludzi. Witkacy, świadek narodzin freudowskiej koncepcji człowieka, sam skłaniał się raczej ku szaleństwu, jako metodzie radzenia sobie z nieznanym, a psychoanalizę uważał za sposób „dobry dla tych, którzy mogą całe życie poświecić na leczenie”. Ale problem sięga głębiej: artystyczna (i szaleńcza) ekspresja też może być, wbrew Witkacemu, tylko cienką płachtą narzuconą na to, co w człowieku najtrudniejsze i co stanowi o jego istocie.

Bohaterowie „Wariata i zakonnicy” próbują, każdy na swój sposób, zajrzeć w głąb siebie i porzucić uporządkowane pozory normalności. Mają nadzieje, że pod tą płachtą znajdą jakąś wielką prawdę, mającą moc wyzwalania człowieka, jego indywidualności i jego nieskrępowanej woli. Tylko, czy pod tą płachtą w ogóle coś jest?

Spektakl dofinansowany ze środków Dzielnicy Śródmieście Miasta Stołecznego Warszawy.

Organizatorem spektaklu jest Stowarzyszenie WEST. Spektakl jest koprodukcją Teatru Wolandejskiego i Teatru Polonistyki UW.